Senza categoria

Co zrobić jeśli ktoś kłamie?

Co zrobić jeśli ktoś kłamie?

Przepuść go przez trzy filtry.

„Pewnego dnia znajomy spotkał Sokratesa i powiedział:

– Sokratesie, wiesz czego właśnie dowiedziałem się o twoim uczniu?
– Zaczekaj chwilę – odpowiedział Sokrates – zanim mi o tym powiesz, chciałbym poddać cię małej próbie. Taki potrójny filtr, przez który przepuścimy twoją informację.
– Potrójny filtr?
– Właśnie – kontynuował filozof – nim powiesz mi coś o moim uczniu, sprawdźmy tę informację pod trzema kątami.

  • Pierwszy to PRAWDA.

Czy jesteś całkowicie pewien, że to o czym chcesz mi powiedzieć jest prawdą?
– Nie – odpowiedział znajomy – właściwie to dowiedziałem się o tym od kogoś…
– W porządku – przerwał mu Sokrates – więc nie wiesz, czy to jest prawda czy nie.

  • Teraz drugi filtr – filtr DOBRA.

Czy chcesz mi powiedzieć o tym uczniu coś dobrego?
– Nie, wręcz przeciwnie…
– W takim razie – odparł uczony – chcesz mi powiedzieć coś złego o nim, ale nie jesteś pewien czy jest to prawdą.

  • Został jeszcze ostatni filtr: filtr POŻYTECZNOŚCI.

Czy to co chcesz mi powiedzieć jest dla mnie pożyteczne?

– Nie, właściwie to nie…
– A więc – skonkludował Sokrates – jeśli to, o czym chcesz mi powiedzieć może nie być prawdziwe, nie jest dobre, ani nawet przydatne dla mnie, to po co o tym w ogóle mówić?”

Senza categoria

Dlaczego ludzie w gniewie krzyczą na siebie?


Hinduski święty, który odwiedzał rzekę Ganges, biorąc kąpiel zobaczył na brzegu krzyczącą na siebie w złości rodzinę. Zwrócił się do swych uczniów, uśmiechnął i zapytał:
„Dlaczego ludzie w gniewie krzyczą na siebie?”
Uczniowie myśleli i jeden z nich powiedział: „Krzyczymy, bo tracimy spokój.”

„Ale dlaczego należy krzyczeć, gdy druga osoba jest tuż obok nas? Możesz również powiedzieć, co masz do powiedzenia w łagodny sposób. ” zapytał święty.
Uczniowie dali jakieś inne odpowiedzi, ale żadna nie zaspokoiła świętego.
Wreszcie święty wyjaśnił.
„Kiedy dwoje ludzi jest złych na siebie, ich serca oddalają się od siebie. Aby odległe od siebie serca mogły się usłyszeć, potrzebują krzyczeć. Im bardziej ludzie się złoszczą, tym dalej są ich serca i tym głośniej musza krzyczeć, aby pokonać tę wielką odległość.”

„A co się dzieje, gdy dwoje ludzi się kocha?

Nie krzyczą na siebie, tylko mówią cicho, ponieważ ich serca są bardzo blisko. Odległość między nimi jest albo nieistniejąca lub bardzo mała… ”
Święty kontynuował: ” Co się dzieje, gdy kochamy się jeszcze bardziej? Oni nie mówią, tylko szeptają, bo ich serca są tak blisko siebie. Wreszcie, nawet nie muszą szeptać, tylko patrzą na siebie i to wszystko. Tak blisko są ludzie, którzy się kochają. ”
Spojrzał na swoich uczniów i powiedział:
„Więc, gdy się kłócisz nie pozwól, aby wasze serca oddalały się. Nie używaj słów, które zwiększą odległość, bo może przyjść dzień, gdy odległość będzie tak wielka, że serce nie będzie mogło znaleźć drogi, aby wrócić.”

Źródło: Rzeka życia

Senza categoria

Zaburzenia odżywiania

Zaburzenia odżywiania należą do grupy zaburzeń psychicznych. Przejawiają się zachowaniami, które odbiegają od społecznych wzorców normalnego jedzenia. Kobiety od wieków kontrolują swój apetyt, jest to podyktowane uwarunkowaniami społecznymi i kulturowymi.

Jaki jest cel ograniczania pokarmu?

Dokładne przyczyny wstępowania zaburzeń nie są do końca jasne, wymienia się wiele różnych czynników, które mogą odgrywać swoją rolę:

  • aprobata otoczenia, presja społeczna: społeczeństwo i media idealizują szczupłą sylwetkę.

Według amerykańskich źródeł, dwadzieścia lat temu przeciętna modelka ważyła o 8% mniej niż przeciętna kobieta. Dziś ta różnica wynosi aż 23%,

  • ucieczkę przed dojrzewaniem: anoreksja hamuje niektóre zmiany fizyczne zachodzące w okresie dorastania.
  • rodzina: niekiedy odmówienie pożywienia jest jedynym sposobem wyrażenia naszych uczuć
  • niskie poczucie własnej wartości
  • uwarunkowania genetyczne
  • zwrócenie na siebie uwagi,
  • dążenie do perfekcjonizmu,
  • poczucie kontroli nad własnym życiem, chudnąc czujemy się lepiej, co daje nam poczucie kontroli
  • chęć bycia innym, lub udowodnienie, że ja potrafię.

d5551d8e811f0757e0042b61d648f8a8_4cf0f1,640,0,0,0

Kto cierpi na zaburzenia odżywiania?

Zaburzenia odżywiania występują dziesięciokrotnie częściej u dziewcząt i kobiet. Wśród nastolatków, siedem dziewcząt i tylko jeden chłopiec na tysiąc cierpi na tego rodzaju zaburzenia. Zaburzenia odżywiania dotyczą zazwyczaj młodych dziewcząt, które pragną mieć idealną figurę. Nierozsądne i niekontrolowane odchudzanie może być pierwszym krokiem do anoreksji, bulimii lub napadowego objadania się. Nie należy lekceważyć już pierwszych objawów zaburzeń łaknienia.

Zaburzenia odżywiania: anoreksja, bulimia, zespół obiadania się

W miarę poszerzania wiedzy pojawiają się nowe terminy diagnostyczne. Do najczęściej występujących zaburzeń odżywiania zalicza się

  • Jadłowstręt psychiczny, (ang. Anorexia Nervosa, AN)
  • Żarłoczność psychiczna, bulimia (ang. Bulimia Nervosa, BN)
  • Zaburzenie odżywiania z epizodami niekontrolowanego objadania się (zespół gwałtownego objadania się, zespół z napadami objadania się, ang. Binge Eating Disorder, BED)

images

Jadłowstręt psychiczny, anoreksja- objawy

  • Ciągłe zamartwianie się własną wagą
  • Nadmiar ćwiczeń fizycznych
  • Niezdolność do zaprzestania odchudzania się, nawet gdy waga jest niebezpiecznie niska
  • Ograniczanie jedzenia
  • Palenie tytoniu i żucie gumy w celu zachowania niskiej wagi
  • Utrata zainteresowania seksem
  • U kobiet, nieregularne miesiączki, lub ich zanik
  • Zanik erekcji u mężczyzn i polucji u chłopców, także zmniejszenie jąder

Anoreksja zazwyczaj pojawia się po raz pierwszy w okresie dojrzewania ( ale nie jest to regula)

Żarłoczność psychiczna, bulimia – objawy

  • Ciągłe zamartwianie się własną wagą ciała
  • Objadanie się
  • Wywoływanie wymiotów / stosowanie środków przeczyszczających (brak wymiotów nie wyklucza bulimii.
  • Nieregularne miesiączki
  • Poczucie winy z powodu sposobu odżywiania przy jednoczesnym zachowaniu normalnej wagi.

Bulimia zazwyczaj pojawia się po raz pierwszy w wieku nastoletnim, ale chorzy długo nie ubiegają się o pomoc, gdyż udaje im się ukrywać problem przez wiele lat. Na pierwszy rzut oka objawy bulimii mogą być niedostrzegalne, chory utrzymuje bowiem prawidłową wagę lub ma nieco nadwagi.

1cfbd56e6b

Zaburzenie odżywiania z epizodami niekontrolowanego objadania się

Zespół objadania się (ang. binge eating), zaburzenie to polega na ograniczaniu jedzenia i nadmiernym objadaniu się, ale bez występowania wymiotów. Osoby takie nie przesadzają z ćwiczeniami fizycznymi i nie stosują ekstremalnych diet. Zaburzenie to objawia się zwykle nietypowo, pojawiają się:

  • okresy nasilonej skłonności do objadania się
  • okresy kontrolowania ilości spożywanych pokarmów.

Osoby takie czasami nie zgłaszają lęku przed objadaniem się i ogólnie lubią jeść w przeciwieństwie do osób borykających się na przykład z anoreksją.

Diagnozowanie zaburzeń odżywiania

Zaburzenia odżywiania są bardzo niebezpieczne dla zdrowia, prowadzą do ubytku albo nadmiaru składników odżywczych w organizmie. Jedzenie napadowe i przejadanie się mogą skutkować nadwagą albo otyłością. Z kolei stałe ograniczanie racji żywieniowych w celu zmniejszenia masy ciała grozi anoreksją, a nawet śmiercią.

Chorzy na zaburzenia odżywiania często cierpią również na depresję. Zaburzenia odżywiania wymagają specjalistycznego leczenia pod opieką psychologa, psychiatry i dietetyka.

Alert woman sitting with her therapist talking to her in a priva

Pomoc specjalistyczna
Lekarz pierwszego kontaktu (GP) skieruje cię na wizytę u psychiatry, psychologa lub terapeuty specjalizującego się w tej dziedzinie.

Możliwe jest również (dodatkowe) wspomaganie się np,

  • w przypadku bulimii, możliwe jest korzystanie z poradników samopomocy zawierających rady terapeutów,
  • walka z anoreksją wymaga zazwyczaj leczenia w klinice i terapii specjalistycznej.
  • Zapisujac, co jesz, co myślisz i co czujesz. Prowadzenie dziennika pomoże ci zorientować się, czy istnieje zależność między tym jak się czujesz i jak się odżywiasz.
  • Zachowujac szczerość wobec siebie i innych.

W niektórych przypadkach będzie niezbedne leczenie przymusowe, tę opcję stosuje się tylko w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia pacjenta, który wymaga ochrony, gdyż jego stan nie pozwala mu podjąć właściwej decyzji.

MIO LOGO

adres:

Roma, Via C. B PIAZZA 21,

( METRO B-BOLOGNA)

Tel 340 4769281

fobia społeczna, Senza categoria

Nieśmiałość a fobia społeczna.

Czy taka cecha osobowości jak nieśmiałość jest tym samym co fobia społeczna? A może fobia społeczna jest patologizowaną cechą nieśmiałości? Pojawia się pytanie o granice tej diagnozy, czyli gdzie kończy się nieśmiałość a zaczyna fobia społeczna.

FOBIA SPOLECZNA

Philip G. Zimbardo, specjalista z zakresu problemów związanych z nieśmiałością podaje definicje nieśmiałości jako „świadomość własnej niezdolności do podjęcia działań o charakterze społecznym (które pragnie się podjąć i których sposób wykonania jest nam znany); subiektywny stan zależny od tego, w jaki sposób dana osoba określa występujący u siebie zbiór reakcji” Fobia społeczna jest definiowana jako silny i uporczywy strach przed sytuacjami społecznymi lub przed publicznym wystąpieniem. Znalezienie się w którejś z takich sytuacji prawie zawsze wywołuje natychmiastową reakcję lękową, jednakże diagnoza właściwa jest tylko wtedy, gdy lęk wyraźnie przeszkadza danej osobie w codziennym życiu lub powoduje jej silne cierpienie.

Obie definicje są do siebie bardzo zbliżone, zobaczmy w czym fobia społeczna i nieśmiałość są do siebie podobne.

Fobia społeczna i nieśmiałość i ich podobieństwa.

Fobia społeczna (zespół lęku społecznego) i nieśmiałość posiadają pewne cechy wspólne:

W obu grupach wystepują:

  • unikanie sytuacji społecznych oraz myśli, w których pojawia się wyobrażenie „bycia źle ocenianym przez innych”
  • słabiej rozwinięte umiejętności społeczne (m.in. w zakresie zdolności podtrzymywania kontaktu wzrokowego, pauzy w wypowiedziach),
  • nasilone pobudzenie autonomiczne w sytuacjach społecznych: pocenie się, przyspieszona akcji serca, rumienienie się, itp.

Anti Social

Fobia społeczna i nieśmiałość czym się różnią?

Pierwsza znaczącą dysproporcją tkwi w rozpowszechnieniu obu zjawisk.

Według badań, nieśmiałość dotyczy aż 40-50% populacji, podczas gdy fobia społeczna może dotknąć od 3% do 16% populacji. Kolejne aspekty wyraźnie odróżniające nieśmiałość od fobii społecznej to:

  • nasilenie unikania przebywania w sytuacjach społecznych,
  • poziom pogorszenia funkcjonowania społecznego i zawodowego oraz przebieg dolegliwości.

W przeciwieństwie do osób z fobią społeczną, osoby nieśmiałe, prezentują istotnie mniej nasilone unikanie i pogorszenie funkcjonowania, a objawy cechują się zmiennym i przejściowym charakterem.

W zrozumieniu różnicy między fobią społeczną i nieśmiałością, może być pomocna teoria wcześniej cytowanego Philipa Zimbardo. Autor mówi o 2 typach , nieśmiali introwertycy i ekstrawertycy. Pierwsza grupa, to osoby, które wolą żyć samotnie i nie są sprawni w kontaktach z innymi. W drugiej grupie znajdziemy tych, którzy pragną kontaktów z ludźmi, jednak brakuje im umiejętności społecznych i doświadczają silnego dyskomfortu w sytuacjach towarzyskich. Prawdopodobnie ta druga grupa jest bardziej narażona na rozwinięcie objawów fobii społecznej.

 

Fobia społeczna

Fobia społeczna: objawy i leczenie

Fobia społeczna występuje u młodych, szacuje się 12-14 rok życia. Fobia społeczna należy do grupy zaburzeń nerwicowych, jest poważnym zaburzeniem psychicznym i powinna być leczona przez specjalistę.

Sytuacje, które prowadzą do wystąpienia objawów fobii społecznej, to między innymi:

  • spotkania z osobami uznawanymi za autorytety
  • wykonywanie czynności, będąc obserwowanym
  • jedzenie w towarzystwie innych osób
  • wystąpienia publiczne
  • przedstawianie się
  • spotkania z osobą płci przeciwnej
  • telefonowanie do kogoś

 

Osoba z fobią społeczną, która znajduje sie w sytuacji, wywołujący lęk, może mieć  napad paniki. Codzienne czynności, takie jak np. pójście do sklepu, umówienie się z kimś, zadzwonienie do kogoś staje sie dla tej osoby, prawdziwa udręką.

Fobia społeczna uniemożliwia normalne funkcjonowanie w społeczeństwie i rzutuje na zachowanie osoby chorej, z tego powodu niezbędą będzie pomoc specjalisty. Podstawą leczenia fobii społecznej jest psychoterapia i farmakoterapia, która odgrywa wspomagającą rolę w leczeniu.

Zostawiam do Państwa dyspozycji Test Liebowitza, pomaga dokonać oceny odczuwanego lęku / niepokoju w sytuacjach, które są przyczyną problemów dla osób z fobią społeczną.

UWAGA! jest to tylko narzędzie pomocnicze, w żadnym wypadku nie należy wyniku traktować jako diagnozy!

https://www.firia.pl/testy-psychologiczne/test-liebowitza-online/

 

L'immagine può contenere: testoL'immagine può contenere: testo